مهندسی که با هر دو مرجع کار می‌کند، گاهی فرض می‌کند تفاوتشان فقط میلی‌متر مربع در برابر AWG است. تفاوت عمیق‌تر است.

بار پیوسته

NEC برای باری که سه ساعت یا بیشتر پیوسته برقرار می‌ماند، ضریب ۱۲۵ درصد روی جریان طراحی می‌گذارد. IEC چنین ضریب صریحی ندارد و انتظار دارد جریان طراحی خودش واقعی باشد.

رده دمایی ترمینال

بند 110.14(C) در NEC می‌گوید جریان مجاز نهایی به ضعیف‌ترین حلقه زنجیره محدود می‌شود. اگر کابل ۹۰ درجه ولی ترمینال کلید ۷۵ درجه باشد، مبنای انتخاب ستون ۷۵ درجه است. ستون ۹۰ درجه فقط برای اعمال ضرایب اصلاح به‌کار می‌رود، نه برای انتخاب نهایی.

این قاعده در IEC به این شکل صریح وجود ندارد و منشأ اشتباه رایجی است.

روش نصب و ضریب تجمع

IEC روش نصب را با حروف دسته‌بندی می‌کند و برای هرکدام جدول جریان مجاز جدا دارد. NEC بیشتر بر تعداد هادی حامل جریان در لوله تکیه می‌کند.

در ضریب تجمع هم تفاوت هست: در IEC تعداد مدارهای دسته‌شده وارد می‌شود؛ در NEC تعداد هادی‌های حامل جریان داخل لوله. برای یک مدار سه‌فاز، این دو عدد یکی نیستند.

در ایران کدام

مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان بر پایه IEC نوشته شده و مرجع الزامی پروژه‌های داخلی است. NEC عمدتاً در پروژه‌های با کارفرمای خارجی یا تجهیزات آمریکایی به‌کار می‌آید.